Economisch toezicht

Omdat op Curaçao nog geen specifieke wetgeving bestaat voor het leveren van brandstofproducten, zoals dat het geval is voor elektriciteit en drinkwater en een concessie daardoor niet is vereist, berust het toezicht op de brandstofvoorziening hoofdzakelijk op economisch toezicht. De uitgangspunten hiervoor zijn bepaald in de Prijzenverordening 1961, (P.B. 1961, no. 117).

Het speerpunt van het economisch toezicht is de betaalbaarheid, beschikbaarheid en duurzaamheid van de brandstoffen. Bij dit laatste speerpunt betreft het niet alleen het streven naar een zo min mogelijke milieubelasting maar gaat het tevens om het leveren van brandstof conform vastgestelde kwaliteitscriteria. De Prijzenverordening 1961 faciliteert in dit verband het proces van prijsbepaling voor goederen en diensten en daarmee tevens de totstandkoming van brandstoftarieven.

In dit opzicht betreft de regulering het vaststellen van maximumprijzen door de overheid. In het kader van de regulering wordt er ook rekening gehouden met 4 vaste componenten in de prijsbepaling. Dat zijn de omzetbelasting gebonden aan geleverde diensten, accijnzen, de Curoilmarge en de pomphoudersmarge. Op de componenten omzetbelasting en accijnzen zijn respectievelijk van toepassing de Landsverordening tot aanpassing van de omzetbelasting, het formele belastingrecht en aanverwante belastinglandsverordeningen, (P.B. 2013, no. 50) en de Landsverordening belastingvoorzieningen 2011, (P.B. 2011, no. 72).

* Noot: Deze landsverordening is nog niet aangepast aan de nieuwe staatkundige structuur die per 10 oktober 2010 in werking is getreden.